1. Freelove jest trzecim singlem promującym dziesiąty album studyjny Depeche Mode Exciter. Piosenka została wydana na małym krążku 5 listopada 2001 roku. 19 listopada wydano ją na 12 – calowym winylu, natomiast 11 grudnia wypuszczono maxi – singiel w USA.

2. Tematem przewodnim utworu jest czysta i bezwarunkowa miłość za którą nie kryją się żadne ukryte motywy i oczekiwania. Każdy kto boi się miłości lub został w jakimś stopniu przez kogoś zraniony zostaje zachęcony do wyzbycia się lęku i swobodnego poddania się wyzwalającej mocy tego uczucia.

3. Tuż przed premierą albumu Exciter, w jednym z wywiadów Dave Gahan stwierdził, że Freelove zawiera jego najlepsze wokale od czasów utworu Condemnation z 1993 roku. Z kolei podczas promocji trasy koncertowej The Exciter Tour Gahan przyznał, że utwory z nowej płyty, w tym Freelove, wymagają od publiczności większego skupienia i „uczestnictwa” ponieważ są bardziej subtelne i filmowe, niż wcześniejsze, stadionowe hymny.

4. Martin Gore na początkowym etapie produkcji utworu nie był przekonany, że będzie on nadawał się na singiel, ponieważ był zbyt popowy: Uważałem [Freelove] za niezłą piosenkę na album, ale praktycznie wszyscy w studiu mówili mi: „O, to jest singiel!”. Ja mówiłem im, że nie, że nie sądzę, żeby tak było, ponieważ mógłby z łatwością stać się naprawdę popowy. Zajęło nam trochę czasu, zanim wszystko zadziało tak, by uwolnić go od popu.

5. W dokumencie z 2006 roku inżynier dźwięku Steve Fitzmaurice ujawnił, że Martin Gore nagrał swoje wokale wspierające do Freelove będąc kompletnie pijany: Myślę, że do końca stycznia mieliśmy skończyć [album]. […] Zanim dotarliśmy do Londynu, zostało nam jeszcze kilka utworów do nagrania, ale mniej więcej większość była już ukończona. Zostały tylko dwa lub trzy utwory do zmiksowania w Londynie. Freelove wciąż był jednym z nich. Fletch wciąż nalegał bym nagrał wokale wspierające. Martin w końcu je nagrał, około drugiej w nocy, kompletnie pijany!

6. Utwór zawiera subtelnie przetworzony smyczkowy sampel słyszalny w drugiej części piosenki, zaczerpnięty z początku kompozycji Let’s Do It (Let’s Fall In Love) amerykańskiej piosenkarki Earthy Kitt z udziałem Henri Rene & His Orchestra z 1954 roku.

7. Albumowa wersja piosenki wyprodukowana przez Marka Bella była powolną, ambientową, mocno elektroniczną balladą, która w opinii wytwórni Mute nie nadawała się do wydania na komercyjnym singlu. Zespołowi, a w szczególności Dave’owi Gahanowi zależało jednak na wydaniu i jak największym sukcesie piosenki, więc na potrzeby wydania singlowego postanowiono zmiksować utwór na nowo, by zyskał bardziej komercyjny i przyjazny dla radia charakter.

8. Do ponownego zmiksowania Freelove został zaangażowany Mark Ellis znany szerzej jako Flood, który współpracował już wcześniej z zespołem przy produkcji albumów Violator i Songs of Faith and Devotion. Flood cieszył się dużym zaufaniem członków grupy i miał pomóc w wyniesieniu utworu na wyższy poziom. Muzyk znacznie skrócił piosenkę, nadał jej bardziej przystępny, mocniejszy rytm oraz usunął typowo ambientowe i folktroniczne elementy uzyskując w ten sposób czystsze, bardziej eleganckie i intymne brzmienie. Flood w niektórych fragmentach wysunął także wokal Gahana na pierwszy plan, by podkreślić emocjonalny wymiar utworu.

9. Przy okazji singla Freelove Flood powrócił do współpracy z Depeche Mode po niemal ośmioletniej przerwie. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że po nagraniu albumu Songs of Faith and Devotion muzyk powiedział, że nigdy nie będzie już więcej współpracował z Depeche Mode. Powodem takiej decyzji były wyczerpujące psychicznie i fizycznie sesje nagraniowe do albumu z 1993 roku. Flood był wykończony współpracą z muzykami, którzy borykali się wtedy z problemami psychicznymi oraz uzależnieniem od alkoholu i narkotyków. Ponadto w 1995 roku z grupy odszedł Alan Wilder co spowodowało utratę największego partnera produkcyjnego w zespole. Flood dał się namówić na zmiksowanie Freelove z sentymentu do członków bandu. Praca przy modyfikacji nagranej już piosenki była nieporównywalnie mniej karkołomnym zadaniem niż praca nad całym albumem od podstaw, więc ze względu na długoletnią współpracę postanowił jednorazowo pomóc grupie i przyjął zlecenie. Z tych samych powodów muzyk zdecydował się także wesprzeć grupę technicznie w trakcie trasy The Exciter Tour.

10. Początkowo piosenka miała ukazać się na singlu 22 października 2001 roku, jednak w ostatniej chwili wytwórnia Mute zmieniła datę na 5 listopada, prawdopodobnie po to, by bezpośrednio skorelować ją z zakończeniem trasy koncertowej The Exciter Tour.

11. Reżyserem teledysku został znany z surowego i realistycznego stylu John Hillcoat, który miał nadać produkcji bardziej organicznego, niemal dokumentalnego charakteru. Hillcoat postanowił odejść od silnie wystylizowanych, czarno – białych wideoklipów Antona Corbijna i postawił na kolor, spontaniczność i interakcję z żywym otoczeniem.

12. Teledysk został nakręcony 12 i 13 lipca 2001 roku w amerykańskim stanie Luizjana, głównie w okolicach Nowego Orleanu, ale także w miejscu zwanym Laurel Valley Sugar Plantation w pobliżu miasta Thibodaux, które zostało wpisane do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych w USA ze względu na zamieszkiwanie tam niewolników z plantacji trzciny cukrowej. Wybór takiej, a nie innej lokalizacji podyktowany był unikalną atmosferą i architekturą tych rejonów, które idealnie współgrały z minimalistycznym, ale emocjonalnym brzmieniem utworu.

13. Hillcoat wykorzystał ujęcia „z ręki” (tzw. handled camera) oraz obsługiwany przez Davida A. Wolfa Steadicam (profesjonalny system stabilizacji obrazu izolujący kamerę od ruchów operatora, nadając ujęciom płynność podczas chodzenia, biegania czy wchodzenia po schodach), co miało oddać puls miasta i energię tłumu gromadzącego się wokół jadącej platformy.

14. Platforma na której występował zespół, ciągnięta przez samochód GMC Sierra Classic, nie była odgrodzona od gapiów. Mieszkańcy spontanicznie dołączali do parady, tańcząc i wchodząc na ruchomą scenę. Finałowa scena, w której cała platforma i tłum znikają, pozostawiając jedynie całującą się parę, została zaplanowana przez Hillcoata jako metafora ulotności i siły czystego uczucia.

15. Po raz pierwszy w historii Depeche Mode wytwórnia Mute zdecydowała się na wydanie singla w formacie nie tylko CD i LP, ale także DVD. Fani, którzy oczekiwali na DVD oficjalnego teledysku promującego piosenkę musieli jednak obejść się smakiem. Wytwórnia Mute intencjonalnie pominęła nakręcony w Nowym Orleanie teledysk na rzecz amatorskiego wideoklipu Freelove zarejestrowanego przez fanów zespołu 30 czerwca 2001 roku w trakcie koncertu w Filadelfii. Na płycie umieszczono się także cztery 30 – sekundowe filmy wyreżyserowane przez Antona Corbijna oraz dwie ścieżki audio z tego samego koncertu – utwory Breathe i The Dead of Night. Celem wydania DVD było niekonwencjonalne zaprezentowanie fanom występów na żywo i zza kulis trasy The Exciter Tour, która zakończyła się dokładnie w dniu wydania singla, 5 listopada 2001 roku.

16. Utwór, podobnie jak singiel I Feel Loved nie był notowany na amerykańskiej liście Billboard Hot 100. Dzięki solidnemu pakietowi tanecznych remiksów był jednak bardzo popularny w amerykańskich klubach, dzięki czemu w notowaniu z 2 lutego 2002 roku stał się piątym #1 Depeche Mode na liście Hot Dance/Disco Club Play.

17. Na paneuropejskiej liście European Hot 100 piosenka zadebiutowała na #19 i było to jednocześnie najwyższe miejsce, które udało jej się osiągnąć w tym zestawieniu. Taką pozycję udało się uzyskać dzięki wynikom sprzedaży singla z Włoch i Hiszpanii (#3), Danii (#5), Niemiec (#8), Finlandii (#11) i Wielkiej Brytanii (#19). Na liście radiowej European Top 50 Radio Songs piosenka dotarła do #39, głównie dzięki wysokiej rotacji w stacjach radiowych w krajach Skandynawskich i Rosji. Polskie stacje radiowe zaczęły regularnie emitować piosenkę dopiero wiosną 2002 roku – numer dotarł wtedy do #6 krajowej listy airplay i utrzymał się na tej pozycji przez 2 tygodnie. Łącznie piosenka spędziła w Top 20 naszej listy airplay aż 2 miesiące.

18. Niespełna rok po premierze albumu Exciter własną wersję piosenki nagrała Sandra. Wykonawczyni legendarnej Marii Magdaleny umieściła cover Free Love na swoim siódmym albumie studyjnym The Wheel of Time, wydanym 29 kwietnia 2002 roku.

19. Freelove był żelaznym punktem trasy koncertowej The Exciter Tour, którą zespół odbył między czerwcem i listopadem 2001 roku. Grupa wykonywała na żywo albumową wersję utworu. Piosenka pojawiła się w setliście jeszcze podczas czterech europejskich koncertów w ramach Tour of the Universe. Utwór zyskał wtedy akustyczną aranżację i był śpiewany przez Martina Gore.

20. Teledysk przez niemal półtorej dekady nie był dostępny w żadnej oficjalnej dystrybucji, aż do momentu umieszczenia go na wydanej jesienią 2016 roku kompilacji wideoklipów Depeche Mode z lat 1981 -2013 Video Singles Collection. Na oficjalnym kanale zespołu na platformie YouTube teledysk do Freelove pojawił się dopiero w sierpniu 2019 roku. Od tego czasu wideo zyskało tam 31 mln wyświetleń (dane na 05/2026), stając się jednocześnie najchętniej oglądanym teledyskiem z ery albumu Exciter.

21. Albumowa wersja utworu z liczbą 9,6 mln streamów (dane na 05/2026) jest drugim najchętniej odtwarzanym utworem z albumu Exciter. Wersja singlowa umieszczona na edycji specjalnej płyty zyskała 3,7 mln odtworzeń (dane na 05/2026). Biorąc pod uwagę pozostałe serwisy streamingowe audio całkowitą liczbę streamów singlowej i albumowej wersji utworu można oszacować na ok. 40 mln.