1. Bad jest drugim singlem z albumu Michaela Jacksona o tym samym tytule. Piosenka została wydana na małym krążku tydzień po premierze albumu, 7 września 1987 roku. Utwór został napisany przez Jacksona i wyprodukowany przez niego i Quincy’ego Jonesa. 

2. Piosenka miała przeformułować wizerunek Jacksona w kierunku buntowniczej, noszącej skóry i łańcuchy, modnej i będącej twardzielem ikony współczesnego popu. Tytuł utworu dosłownie oznaczał „zły”, ale w języku ówczesnych nastolatków znaczył „naprawdę fajny”. Utwór miał także stanowić ripostę dla krytyków, którzy twierdzili, że Jackson jest przestarzały w obliczu rodzącej się kultury ulicznej i rozwoju sceny hip – hopowej.

3. Tekst utworu został zainspirowany prawdziwą historią pochodzącego z getta ucznia, który próbując uciec od ubóstwa uczęszczał do prywatnej szkoły w północnej części stanu Nowy Jork, ale po powrocie do domu został zamordowany przez swoich dawnych, zazdrosnych przyjaciół. Śmierć ucznia nie została jednak uwzględniona w wideoklipie. W wywiadach dla magazynów Ebony i Jet Jackson wyjawił, że przeczytał o tej historii w Time lub Newsweeku. W swojej autobiografii Moonwalker napisał: Bad to piosenka o ulicy. Opowiada o chłopaku z biednej dzielnicy, który dostaje szansę na wyjazd do prywatnej szkoły. Wraca do starej dzielnicy, gdy ma przerwę w szkole, a dzieciaki z sąsiedztwa zaczynają mu dokuczać. Śpiewa: „Jestem zły, Ty jesteś zły, kto jest zły, kto jest najlepszy?”. Mówi, że kiedy jesteś silny i dobry, to jesteś zły.

4. Singlowa promocja albumu Bad podążyła schematem, który sprawdził się w przypadku albumu Thriller. Michaelowi i współtwórcom płyty tym razem przyświecała idea „większy i lepszy”. W związku z tym utwór Bad rozwijał temat wojny gangów podjęty w Beat It. Zrealizowano także ideę filmu krótkometrażowego do utworu tytułowego – w myśl wspomnianej wcześniej idei film do Bad był jednak dłuższy i o wiele droższy w produkcji od Thrillera.

5. Prace nad piosenką rozpoczęły się w lipcu 1986 roku w Westlake Studio w Los Angeles. Początkowo nad utworem pracowali tylko Quincy Jones i Bruce Swedien. Jackson równolegle pracował w swoim przydomowym studio w Hayvenhurst nad innymi piosenkami z Johnem Barnesem, Mattem Forgerem i Billem Bottrellem.

6. W swoim pierwotnym zamyśle Bad miał być konfrontacją – duetem – lirycznym pojedynkiem ulicznym między dwiema największymi gwiazdami na świecie, jakimi w połowie lat 80. byli Michael Jackson i Prince. Na początku sierpnia 1986 roku Quincy Jones skontaktował się z Princem z propozycją nagrania duetu. Prince zgodził się wysłuchać utworu oraz zapoznał się z wstępną koncepcją wideoklipu. Kiedy jednak usłyszał fragment Your butt is mine, zadał Michaelowi pytanie: Kto komu to zaśpiewa? Bo Ty na pewno nie zaśpiewasz tego mnie, a ja nie zaśpiewam tego Tobie. Z racji tego, że dla Prince’a wizerunek był wszystkim, hipermęskie napięcie, które piosenka próbowała przekazać, kłóciło się w jego umyśle z frazowaniem tego konkretnego wersu. Muzyk nie widział żadnego scenariusza, w którym zaśpiewanie tego nie byłoby niezręczne bądź kompromitujące i z miejsca odrzucił propozycję duetu.

7. Po odrzuceniu duetu w utworze Bad, Prince, prawdopodobnie wyłącznie kurtuazyjnie, przesłał Michaelowi propozycję nagrania piosenki Wouldn’t You Love to Love Me?. Jackson nie był jednak zainteresowany wykorzystaniem tego utworu i ostatecznie trafił on na debiutancki album Taji Sevelle, wydany we wrześniu 1987 roku.

8. Sheila E. – wieloletnia współpracowniczka Prince’a, pomogła mu nagrać w jego studiu Paisley Park mocno funkową reinterpretację utworu Bad: To było niesamowite wykonanie, takie jakie powinno być! Po nagraniu pomyśleliśmy sobie: „O mój Boże, nie możemy się doczekać aż Michael to usłyszy!”. Piosenka niestety nigdy nie opuściła studia – Prince od razu po nagraniu, nie mogąc pogodzić niezręcznych w jego mniemaniu fragmentów tekstu wymazał taśmę matkę. Zgodnie z słowami jego perkusistki, był to częsty ruch stosowany przez gwiazdora: To była świetna zabawa. Robiliśmy to jednak non stop. Mogę wymienić mnóstwo piosenek, które nagraliśmy ponownie i które nam przesłano.

9. Przesłanką, która w największym stopniu wpłynęła na decyzję Prince’a o odrzuceniu współpracy przy Bad było jego przekonanie, że utwór od początku został stworzony pod Michaela. Zgodnie z słowami Quincy’ego Jonesa, muzyk przekazał mu, że Bad i bez jego udziału będzie wielkim hitem. Prince wolał zachować integralność artystyczną, unikając sytuacji, w której stałby się postacią drugoplanową. Muzyk słynął z bezkompromisowości, bacznie kontrolując swoje wszystkie projekty, wizerunek i występy. Dzielenie się mikrofonem, szczególnie w utworze, który miał być wyrazem dominacji, oznaczałoby dla niego rezygnację z władzy narracyjnej. Prince był w tamtym czasie pochłonięty nagrywaniem albumu Sign o’ the Times, który, mając swoją premierę pod koniec marca 1987 roku, okazał się być jednym z jego najbardziej uznanych i rewolucyjnych projektów.

10. Michael złożył w Bad subtelny hołd jednemu z swoich ulubionych zespołów – Earth, Wind & Fire. Początek Bad do złudzenia przypomina początek piosenki Can’t Hide Love z 1975 roku. Michael był od wielu lat pod wrażeniem stylu pracy i produkcji założyciela grupy Maurice’a White’a. Jego fascynacja dorobkiem muzyka była na tyle silna, że początkowo kierownictwo wytwórni Epic chciało, by to właśnie White wyprodukował solowy debiut Jacksona Off the Wall. Do współpracy nie doszło prawdopodobnie ze względu na napięty grafik Maurice’a w zespole Earth, Wind & Fire.

11. Niepotwierdzoną, ale wyraźnie widzialną wizualną i tekstową inspiracją dla Jacksona był także prawdopodobnie wydany w 1985 roku teledysk i utwór Nineteen Phila Lynotta z zespołu Thin Lizzy. Nie trudno doszukać się podobieństw w wyglądzie muzyka i tancerzy podczas sceny kręconej w garażu (skóry, łańcuchy, rękawiczki). W samym tekście Nineteen (You were it rough? You got it rough. You want it tough? I’m tough. You want it mean? I’m mean. I’m bad!) Lynott zastosował podobną grę słów jak Jackson w refrenie Bad (You know I’m bad, I’m bad. You know it. You know I’m bad, I’m bad. You know it, you know. […] Who’s bad?).

12. Po upadku koncepcji Bad jako duetu, prace nad piosenką na kilka tygodni utknęły w martwym punkcie. Jackson nie zamierzał jednak rezygnować z nagrania piosenki i ostatecznie przekuł ją w solową deklarację siły i muzycznej potęgi, którą dzierżył w ręku po wydaniu Thrillera. Michael nagrał utwór w swoim studiu w Hayvenhurst w październiku 1986 roku. Równocześnie zapadła ostateczna decyzja o nakręceniu do niego filmu krótkometrażowego, wydaniu go na singlu oraz nazwaniu jego tytułem całego albumu.

13. Teledysk został zainspirowany filmem West Side Story z 1961 roku, w szczególności fragmentem The Cool. Jeden z tancerzy Jacksona, Casper, wyjawił genezę wideoklipu do Bad w książce Michael Jackson: The Magic, The Madness, The Whole Story , 1958 – 2009: Michael uwielbia West Side Story. Pewnego wieczoru kazał nam obejrzeć ten film. Usiadł na łóżku, a my, tancerze – ja, Jeffrey, Daniel, Greg Burge i kilku innych – rozłożyliśmy się w pokoju hotelowym. Kazał nam oglądać poszczególne sceny, a kiedy zobaczył coś, co mu się spodobało, krzyczał: „Och, widziałeś to?! Czułeś to?!”. Właśnie taką postawę chciał w tym teledysku. Co ciekawe, sam Michael nigdy osobiście nie ujawnił, skąd czerpał inspirację do wideoklipu.

14. W wywiadzie dla NPR, choreograf teledysku Bad, Jeffrey Daniel, powiedział, że w tańcu Jacksona oprócz wyraźnej inspiracji West Side Story było mnóstwo wpływów tzw. „starej szkoły”: On czerpie różne rzeczy od różnych ludzi, od Sammy’ego Davisa Jr., trochę od Elvisa, Jamesa Browna, Boba Fosse’a i Freda Astaire’a oraz tego, co dzieje się na ulicach. Michael jest połączeniem wszystkich tych rzeczy, miesza je wszystkie.

15. W połowie listopada 1986 roku Jackson pojawił się w hotelu Hemsley Palace w Nowym Jorku, gdzie na kilka dni przed rozpoczęciem zdjęć wraz z Jeffreyem Danielem i Gregiem Burgiem rozpoczął ćwiczenia choreografii do filmu krótkometrażowego Bad. Prace na planie rozpoczęły się 19 listopada i trwały sześć tygodni.

16. Teledysk kręcono w trzech lokalizacjach. Pierwszą była szkoła The Masters School zlokalizowana przy 49 Clinton Avenue w Dobbs Ferry, małej wiosce w północnej części stanu Nowy Jork. Sceny uliczne powstały na 122nd Street, pomiędzy 7th i 8th Ave w Harlemie. Z kolei kulminacyjny i zarazem główny etap teledysku zawierający rozbudowaną sekwencję taneczną sfilmowano na opuszczonej antresoli stacji metra Hoyt – Schermerhorn na Brooklynie w Nowym Jorku.

17. Stacja Hoyt – Schermerhorn, na której powstały sceny tańca była wielokrotnie używana w produkcjach filmowych tj. The Warriors, The Wiz, The Taking of Pelham 123, Coming to America, Crocodile Dundee II oraz Teenage Mutant Ninja Turtles.

18. Reżyserem teledysku został Martin Scorsese. W produkcję obrazu zostali zaangażowani także jego wieloletni współpracownicy w tym operator Michael Chapman, scenarzysta Richard Price, producentka Barbara De Fina oraz montażystka Thelma Schoonmaker.

19. Kiedy Quincy Jones zadzwonił do Martina Scorsese z propozycją nakręcenia teledysku dla Michaela, ten, zafascynowany tańcem muzyka od razu zgodził się na udział w projekcie: Kiedy poznałem Michaela w Kalifornii, poprosił mnie o pomysł. Razem z Richardem Pricem opracowaliśmy historię opartą na prawdziwym wydarzeniu, które miało miejsce w Harlemie. Otoczyliśmy Michaela czarnoskórymi aktorami i nakręciliśmy dramatyczne sceny w czerni i bieli, inspirowane duchem filmu The Cool World. Film trwa 16 minut. W kluczowym momencie, gdy zaczyna się muzyka, a on przemienia się w innego Michaela Jacksona, przeszliśmy na kolor, mimo, że wszystko nadal działo się w metrze, z białym kafelkami w tle i wszystkimi tancerzami ubranymi na czarno. Potem zaczyna się piosenka, wszyscy tańczą i historia się rozwiązuje. […] Praca z nim przy Bad była dla mnie wyjątkowym doświadczeniem.

20. Podczas kręcenia sceny napadu doszło do incydentu z udziałem starszego aktora, który doznał urazu ręki. Michael był zdenerwowany całą sytuacją i odmówił ponownego nakręcenia sceny, ponieważ nie chciał, żeby aktor jeszcze raz przez to przechodził. Scorsese wspominał, że Michael bardzo martwił się, żeby w trakcie filmowania nikomu nic się nie stało i błagał go, by po tym zajściu nie nie kręcił kolejnego ujęcia, tylko wykorzystał pierwotne.

21. Jackson był wstrząśnięty widokami, które zobaczył podczas zdjęć w Harlemie. Scorsese wspominał: Myślę, że był przytłoczony tym, co zobaczył. W jednej z kamienic, po wejściu do holu, z tyłu, na parterze było mieszkanie. Był tam nieszczęśnik leżący w łóżku, kaszlący i wyglądający jakby dożywał swoich dni. Michael zapytał: „Widzisz co tam jest?” A ja odpowiedziałem: „Tak, widzę.”. Był w tym miejscu i to naprawdę na niego zadziałało. To było dla niego jak przedstawienie, ale jego współczucie dla ludzi dało o sobie znać. To było bardzo wzruszające.

22. Teledysk kosztował ok. 2,2 mln dolarów i w momencie wydania stał się najdroższym teledyskiem w historii muzyki popularnej. Dwa lata później Michaela pobiła Madonna, której Express Yourself  pochłonął 5 mln dolarów.

23. Matkę Darryla w którego wcielał się Jackson zagrała piosenkarka Roberta Flack. W Mini Maxa – przywódcę gangu wcielił się mało znany wtedy szerokiej publiczności Wesley Snipes. Na planie teledysku Michaela osobiście odwiedzili Elizabeth Taylor, Quincy Jones i Sean Lennon – syn Johna Lennona i Yoko Ono.

24. Utwór pojawił się w 4 – minutowej reklamie The Chase firmy Pepsi, która była głównym sponsorem trasy koncertowej promującej album. Początkowo to jednak nie Bad miał stanowić muzyczne tło reklamy. Pierwotnie miał w niej pojawić się utwór The Price of Fame. 5 stycznia 1987 roku nakręcono spot z wykorzystaniem tego utworu. Z nieznanych przyczyn zaledwie w ciągu kilkunastu następnych dni zmieniono koncepcję i pod koniec stycznia Michael ponownie pojawił się na planie, by dokręcić konkretne sceny pod utwór Bad.

25. Premiera krótkometrażowego filmu Bad odbyła się w dniu wydania albumu, 31 sierpnia 1987 roku, podczas specjalnego programu Michael Jackson: The Magic Returns, wyemitowanego w stacji CBS. Tydzień później na półkach sklepowych wylądował singiel Bad, a w telewizji rozpoczęto emisję reklamy Pepsi z wykorzystaniem piosenki. 

26. Singiel z piosenką był najlepiej sprzedającym się małym krążkiem wydanym z albumu Bad, rozchodząc się globalnie w liczbie niemal 2,5 mln egzemplarzy fizycznych. Upływ czasu zmienił jednak postrzeganie albumu i sprzedaż cyfrowa Bad z liczbą ok. 2 mln downloadów została znacząco w tyle za singlami Man In the Mirror, The Way You Make Me Feel i Smooth Criminal.

27. Utwór stał się siódmym numerem 1 Michaela Jacksona na amerykańskiej liście Billboard Hot 100. Bad wylądował na szczycie zestawienia 24 października i spędził na nim 2 tygodnie. Równocześnie piosenka szczytowała przez 2 tygodnie na liście Hot 100 Airplay, a w listopadzie wspięła się na taki sam okres na najwyższe miejsce listy tanecznej Hot Dance/Disco Club Play.

28. Bad zawojował singlowe listy przebojów nie tylko w USA, ale i na całym świecie. Na paneuropejskiej liście European Hot 100 numer spędził na szczycie zestawienia 6 kolejnych tygodni. Co ciekawe, utworem Bad Michael zdetronizował na tej liście sam siebie – wcześniej przez 7 tygodni okupował #1 z singlem I Just Can’t Stop Loving You. Numer wylądował także w Top 5 pozaeuropejskich zestawień w Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii i RPA.

29. W trakcie koncertu w Brisbane 28 listopada 1987 roku do Michaela na scenie dołączył Stevie Wonder. Muzycy wykonali wspólnie utwór Bad. W trakcie występu na scenie pojawił się także pięcioletni Wade Robson, który wykonał z nimi układ taneczny.

30. W lutym 1988 roku nakręcono zdjęcia do filmu Badder będącego parodią filmu krótkometrażowego Bad, w którym dzieci wcielały się w role różnych postaci z oryginalnego teledysku. W rolę młodego Michaela Jacksona wcielił się Brandon Quintin Adams, który pojawił się także w oryginalnym filmie Smooth Criminal. W parodii wzięli udział także bratankowie Michaela: Jermaine Jackson Jr., TJ i Taryll Jackson. W tancerzy wcielili się członkowie grupy wokalnej The Boys. Teledysk był częścią filmu Moonwalker. Wideo nakręcono na replice planu stacji metra z oryginalnego teledysku w Warner Brothers Studios lub Culver Studios w Los Angeles.

31. W 1988 roku „Weird Al” Yankovic nagrał parodię Bad zatytułowaną Fat. Utwór trafił na jego album Even Worse. Michael udzielił komikowi pozwolenia na nakręcenie teledysku na tym samym planie metra, na którym nakręcono sceny do filmu Badder na potrzeby produkcji Moonwalker. Fat nie był jednak pierwszą parodią utworu – w 1987 roku po Bad sięgnął brytyjski komik Larry Henry, który wydał go pod tytułem Mad.

32. Michael wykonał Bad na żywo ponad 135 razy. Mimo, że był to tytułowy i najbardziej promowany utwór z jego siódmego albumu, to w czasie kolejnych tras koncertowych z lat 90. Król Popu chętniej sięgał po pozostałe single z tego wydawnictwa. Piosenka była kulminacyjnym i stałym punktem jedynie trasy koncertowej Bad World Tour. W trakcie pierwszej części Dangerous Tour wypadła z setlisty po pierwszych ośmiu koncertach i powróciła jedynie na pierwsze pięć z ośmiu koncertów w Tokio. W przypadku drugiej odsłony tournée, w 1993 roku, utwór był wykonywany na próbach, ale finalnie nie znalazł się w setliście. Wykonanie Bad z 19 grudnia 1992 roku w Tokio okazało się być więc ostatnim w karierze Jacksona.

33. W 2012 roku ukazało się rocznicowe wydanie albumu Bad 25. Wśród bonusowych utworów na nim zawartych znalazły się dwa remiksy utworu Bad – Remix by Afrojack – DJ Buddha Edit, z udziałem rapera Pitbulla, który dograł do niego swoje wokale oraz dłuższy Remix by Afrojack – Club Mix. Unowocześnione wersje Bad niestety nie przypadły do gustu fanom, ani krytykom, którzy w większości zarzucili ich twórcom, że stanowiły nie hołd, a obrazę dla twórczości Michaela i nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego w tej formie.

34. W 2018 roku Billie Eilish nagrała wraz ze swoim bratem Finneasem O’Connelem cover Bad. Wersja powstała z myślą o czternastej odsłonie serii składanek z coverami Like a Version.

35. Teledysk jest jednym z siedmiu najchętniej oglądanych wideoklipów Michaela Jacksona w serwisie YouTube. Dzisiaj o wiele większą popularnością cieszy się jednak skrócona 4 – minutowa wersja klipu, która zanotowała 541 mln wyświetleń (dane na 04/2026), zyskując codziennie ok. 125 tys. nowych odtworzeń. Oryginalna, 18 – minutowa wersja zebrała do tej pory 107 mln wyświetleń (dane na 04/2026). Po niemal 30 latach od premiery spośród singli z albumu Bad próbę czasu o wiele lepiej zniósł jednak Smooth Criminal, którego obydwie wersje wykręciły w tym serwisie niemal dwukrotnie lepszy wynik.

36. Utwór w serwisie Spotify z liczbą 491 mln streamów (dane na 04/2026) jest czwartym najchętniej odtwarzanym utworem z albumu Bad. Biorąc pod uwagę pozostałe serwisy streamingowe audio liczbę legalnych streamów piosenki można dzisiaj oszacować na ponad 1,5 mld.

37. W 2026 roku utwór wykorzystano w filmie biograficznym Michael oraz umieszczono ją na oficjalnej ścieżce dźwiękowej towarzyszącej produkcji. Piosenka pojawiła się w finałowej scenie filmu.